Gloria's profileReinaPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    June 06

    EL CUENTO DENTRO DEL CUENTO

         Hacía meses que vivía asustado por terribles pensamientos de aniquilación que lo atormetaban... sobre todo por la noche. Se acostaba temiendo no ver el amanecer del día siguiente y no conseguía dormirse hasta que el sol despuntaba, a veces apenas una hora antes de tener que levantarse para ir a su trabajo. Cuando supo que el iluminado  pasaría la noche en las afueras del pueblo, se dio cuenta de que tenía en sus manos una oportunidad única, ya que no era frecuente que los viajeros pasaran ni siquiera cerca de ese poblado perdido entre las montañas de Caldea.
        
         La fama predecía al misterioso visitante, y aunque madie lo había visto, se decía que el maestro tenía las respuestas a todas las preguntas. Por eso, esa madrugada, sin que ninguno de su casa lo notara, lo fue a ver a la tienda que, según le habían informado, había montado junto al río.
     
         Cuando llegó, el sol acababa de separarse del horizonte.
         Encontró al Iluminado meditando.
         Esperó respetuosamente unos minutos hasta que el maestro notó su presencia...
     
         En ese momento, y como si lo estuviera esperando, giró hacia él y, con una plácida expresión, lo miró a los ojos en silencio.
     
         -Mestro, ayúdame- dijo el hombre-. Pensamientos terribles asaltan mis noches y no tengo paz ni ánimo para descansar y disfrutar de las cosas que vivo. Dicen que tú lo resuelves todo. Ayúdame a escapar de esta angustia...
     
         El maestro sonrió y le contestó:
         -Te contaré un cuento.
     
         Un hombre rico mandó a su criado al mercado en busca de alimentos. Pero al poco de llegar allí, se cruzó con la muerte, que lo miró fijamente a los ojos.
         El criado palideció del susto y salió corriendo dejando tras de sí las compras y la mula. Por favor, necesito un caballo y algo de dinero para salir ahora mismo de la ciudad... Si salgo ya mismo quizás llegue a Tamur antes del anochecer... ¡Por favor, amo, por favor!
     
         El señor le preguntó sobre el motivo de tan urgente petición y el criado le contó a trompicones su encuentro con la muerte.
         El dueño de la casa pensó un instante y, acercándole una bolsa de monedas, le dijo:
         -Está bien. Sea. Vete. Llévate el caballo negro, que es el más veloz que tengo.
         - Gracias, amo- dijo el sirviente. Y, tras besarle las manos , corrió al establo, montó el caballo y partió velozmente hacía la cuidad de Tamur.
     
         CUndo el sirviente se hubo perdido de vista, el acaudalado hombre caminó hacia el mercado buscando a la muerte.
     
         -¿Por qué has asustado a mi sirviente? -le preguntó en cuanto la vio.
     
         -¿Asustarlo yo?- preguntó la muerte.
     
         - Sí- dijo el hombre rico-. Él me ha dicho que hoy se ha cruzado contigo y lo has mirado amenazadoramente.
     
         -Yo no lo he mirado amenazadoramente- dijo la muerte-. Lo he mirado sorprendida. No esperaba verlo aquí esta tarde, ¡porque se supone que debo recogerlo en Tamur esta noche!
     
          -¿Entiendes?- preguntó el Iluminado.
     
         -Claro que entiendo, maestro. Intentar escapar de los malos pensamientos es salir a buscarlos. Huir de la muerte es ir a su encuentro.
       
         -Así es.
         - Tengo tanto que agradecerte, maestro... -dijo el hombre- . Siento que desde esta misma noche dormiré tan tranquilo recordando este cuento que me levantaré sereno cada mañana...
     
         - Desde esta noche...-interrumpió el anciano- no habrá más mañanas.
     
         -No entiendo- dijo el hombre.
     
         - Entonces, no has entendido el cuento.
     
         El hombre, sorprendido, miró al Iluminado
                                                                 y vio que la expresión de su cara...
                                                                                        ya no era la misma...
     
     
     
    JORGE BUCAY   "Cuentos para pensar"

    Comments (1)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Pues como m kiero ir pa cama, no se me ocurre nada mas y no sabes nada de musica te pondre o himno da nosa terra. Para cualkier traduccion consultad. vega wapisima un besazo y adios.. espera adios no q no se podia decir jeje. me debes un masaje

    ¿Qué din os rumorosos
    na costa verdescente,
    ao raio transparente
    do prácido luar?
    ¿Qué din as altas copas
    d'escuro arume arpado
    c'o seu ben compasado
    monótono fungar?

    Do teu verdor cinguido
    e de benignos astros
    confin dos verdes castros
    e valeroso chan,
    non des a esquecemento
    da inxuria o rudo encono;
    desperta do teu sono
    Fogar de Breogan.

    Os bos e xenerosos
    a nosa voz entenden
    e con arroubo atenden
    o noso rouco son,
    mais soo os iñorantes
    e féridos e duros
    imbéciles e escuros
    non nos entenden, non.

    Os tempos son chegados
    dos bardos das edades
    que as vosas vaguedades
    cumprido fin terán;
    pois donde quer xigante
    a nosa voz pregoa
    a redezón da boa
    Nazón de Breogán.

     

    Aug. 10

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://1glorilla.spaces.live.com/blog/cns!B945D9F1255698A8!665.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None